Jak ustawić maszynę do pikowania z wolnej ręki

12 kroków

Chciałabyś zacząć pikować z wolnej ręki ale zastanawiasz się czy masz do tego odpowiedni sprzęt? Najlepsza maszyna do pikowania z wolnej ręki to… Ta, którą aktualnie posiadasz. Bez względu na to, czy masz starą, czy nową maszynę, mechaniczną czy komputerową, każdą z nich można dostosować za pomocą kilku kroków o których zaraz przeczytasz.

No to zaczynamy:

1. Wyczyść swoją maszynę. 

Przed każdym projektem wyczyść i naoliw maszynę. Podczas szycia i  pikowania mnóstwo kłaczków z nici, wypełnienia, oraz materiału, kumuluje się wokół stopki i pod płytką ściegową. Migracja kłaczków do bębenka może powodować zrywanie nici, przeskakiwanie ściegów albo problemy z naprężeniem nici. moja maszyna…

2. Włóż do bębenka nici. 

Następnym krokiem po wyczyszczeniu maszyny jest prawidłowe nawinięcie nici na szpulkę. Nawiń na szpulkę tą samą nić która będzie na górze, następnie umieść ją w bębenku. Jeżeli trzeba będzie regulować naprężenie nici dolnej, zrobisz to dopiero po przepikowaniu pierwszych próbek.

3. Załóż płytkę do ściegu prostego. 

Niektóre maszyny do szycia mają na wyposażeniu dwie płytki ściegowe. Płytkę do ściegu prostego i płytkę do zygzaka.

Płytka do zygzaka ma większy otwór, który pozwala igle poruszać się w bok, żeby szyć różne dekoracyjne ściegi. Może być szeroka do 9 mm. Płytka do ściegu prostego posiada mały okrągły otwór, który wystarcza do szycia ściegu prostego. Dzięki temu materiał, czy kanapka do pikowania, ma więcej oparcia w płytce ściegowej co zapobiega wpychaniu materiału w otwór podczas szycia, co może mieć miejsce przy płytce zygzakowej. Jeśli posiadasz obydwie płytki, proponuję żebyś wypróbowała dwie opcje podczas pikowania. Płytka do ściegu prostego może trochę utrudniać płynne przesuwanie materiału, szczególnie podczas nauki pikowania z wolnej ręki. Nie można na niej też pikować zygzakiem. Dlatego najlepiej jeśli wypróbujesz to co masz na stanie, i sama wybierzesz na której płytce pikuje ci się najlepiej.

Jeśli nie posiadasz płytki do ściegu prostego, omiń ten punkt, ponieważ najlepsze wyposażenie do pikowania z wolnej ręki to jest właśnie takie jakie aktualnie posiadasz.

4. Załóż stolik powiększający pole pracy. 

Podczas pikowania z wolnej ręki, dobrze jest mieć najwięcej przestrzeni roboczej jak to tylko możliwe. Jeżeli więc twoja maszyna wyposażona jest w stolik powiększający pole pracy to zamontuj go.

Jeśli nie, to spróbuj obłożyć maszynę dookoła książkami do poziomu jej blatu roboczego, w ten sposób uzyskasz powierzchnię na której możesz położyć swój projekt. Do małych projektów typu podkładki pod talerze czy poduszki nie potrzebujesz stolika powiększającego pole pracy, przy większych narzutach stolik ułatwia manewrowanie.

5. Załóż nową igłę.

Stare, używane igły nie nadają się do pikowania z wolnej ręki. Żeby zapewnić sobie najlepszą jakość ściegu, zawsze zaczynaj nowy projekt z nową igłą. W przeciwnym razie możesz rozczarować się przepuszczaniem ściegu lub zrywaniem nici.  Podczas pikowania z wolnej ręki igła przebija materiał setki razy na minutę, do tego często jest naginana podczas manewrowania materiałem. Zmień igłę zawsze po ośmiu godzinach pikowania, i kiedy masz jakiekolwiek problemy z nicią, ściegiem, naprężeniem albo gdy maszyna zacznie wydawać inny odgłos podczas pikowania. To są wszystko oznaki że igła jest tępa lub wygięta. Nawet nieznaczne uszkodzenie igły spowoduje brak precyzji formowania ściegu.  Do pikowania z wolnej ręki potrzebujesz ostrej igły, może być to igła uniwersalna, do quiltingu, microtexu, ściegu dekoracyjnego albo nawet do jeansu.

Na początek weź uniwersalną igłę w rozmiarze 80/12. 

6. Załóż stopkę do pikowania swobodnego. 

W zależności od tego jakiego modelu maszyny używasz, masz do wyboru stopki do pikowania swobodnego lub cerowania. Stopka do pikowania swobodnego od mojej maszyny na do wyboru 3 końcówki. Końcówka z zamkniętym czubkiem, z otwartym oraz nakładka pełnego widoku. 

Ta ostatnia może być używana do pikowania z efektem echo, również można jej używać do zygzaka.  Ja natomiast najczęściej używam końcówki otwartej, ponieważ ona daje najlepsze pole widzenia.

Za pomocą śrubki widocznej po prawej stronie nad sprężynką, reguluję docisk stopki tak, żeby dotykała materiału, i jednocześnie pozwalała na swobodne manewrowanie projektem. Więcej szczegółów na temat montażu stopki opisałam w poście:

Stopka do pikowania z wolnej ręki i jej mocowanie

Dodatkowo w wyposażeniu mojej maszyny jest stopka do cerowania którą też można pikować z wolnej ręki.

Jej zaletą jest to, że można pikować nią zygzakiem, natomiast wadą jest jej ruch roboczy razem z igłą. Za każdym razem kiedy podnosi się igła, stopka też podnosi się do góry i razem z igłą opada na dół. Jej ruch trochę rozprasza i nie zawsze widać dokładnie gdzie wbije się igła.

Na początek przygody z pikowaniem weź stopkę która się nie rusza. 

Poniżej jest jeszcze przykład stopki do pikowania swobodnego do stębnówki oraz załączona do niej płytka ściegowa która zakrywa ząbki transportera.

7. Obniż ząbki transportera.

Podczas szycia prostym ściegiem ząbki transportera przesuwają materiał do przodu za każdym razem, gdy igła podnosi się do góry. Podczas pikowania z wolnej ręki ty przesuwasz materiał w którą stronę chcesz. Żeby ząbki transportera nie przeszkadzały w manewrowaniu projektem wyłącz je.

Alternatywym rozwiązaniem jest pozostawienie ząbków w górze i zmniejszenie długości ściegu do zera.

Ząbki wtedy będą co prawda się podnosić za każdym ściegiem, ale nie będą przesuwać materiału. Niektórzy (w tym ja), preferują właśnie takie ustawienie ząbków pomimo że ich maszyna posiada funkcję obniżenia ząbków transportera. Poeksperymentuj z obiema ustawieniami i wybierz te które ci bardziej pasuje.

8. Włącz funkcje pozycjonowanie igły.

Jeśli twoja maszyna oferuje ci funkcję pozycjonowania igły włącz ją. Dzięki niej za każdym razem gdy zatrzymasz szycie igła będzie w pozycji dolnej, co pozwala na kontynuację linii ściegu bez szkody w jego wyglądzie, zawsze kiedy chcesz zmienić pozycję rąk, czy pozycję projektu na maszynie. Jeśli nie masz takiej funkcji, za każdym razem kończ szycie z igłą w pozycji dolnej.

9. Nawlecz maszynę.

Ustaw stopkę w pozycji górnej i nawlecz maszynę tą samą nicią która jest w bębenku. Możesz trochę poeksperymentować i wkładać inne nici do bębenka i na maszynę, ale jeśli dopiero zaczynasz przygodę z pikowaniem nawiń tę samą nić.

Na początek załóż nici które masz w domu.

Jednak musisz mieć na uwadze że pikowanie z wolnej ręki bardzo obciąża nić. Zwykłe nici odzieżowe, z którymi nigdy nie było problemu, mogą je powodować. W przyszłości wypróbuj nici do pikowania, do haftowania maszynowego i wszystkie inne które chcesz, w ten sposób znajdziesz swoje ulubione. Pikować możesz każdą nicią która współpracuje w twoją maszyną dając oczekiwane efekty.

10. Ustaw na maszynie ścieg prosty.

Długość i szerokość zero, albo najmniej jak się da.

11. Zrób próbkę i ustaw naciąg górnej nici.

Za każdym razem jak zaczynasz nowy projekt, najpierw zrób test na skrawku tego samego materiału. Zasada naciągu nici podczas pikowania jest dokładnie taka sama jak podczas normalnego szycia. Nici powinny się przeplatać dokładnie na środku pomiędzy materiałem górnym a dolnym, w przeciwnym razie nić (najczęściej górna) wymaga regulacji.

12. Zacznij pikować.

Jeżeli wyregulowałaś już naprężenie nici i wypróbowałaś ścieg na próbce to czas zacząć pikować swój projekt. Nastaw się pozytywnie i baw się dobrze nowo nabytą umiejętnością.

2 Komentarze

  1. Czemu wolisz scieg zerowy zamiast wylaczenia transportera?

    Przy okazji – masz jakies dziwne ustawienia, podczas pisania komentarza niektóre polskie znaki nie wchodza, nie da się tez wkleic tekstu napisanego w innym programie. Probowałam w FF i Chrome, to samo.

    • Witaj Lotta na moim blogu i dziękuję Ci bardzo za ten komentarz:)

      Ząbki transportera przesuwają materiał podczas szycia w tył albo w przód. Podczas pikowania z wolnej ręki nie chcę, aby maszyna przesuwała materiał, ponieważ ja chcę sama go przesuwać we wszystkich kierunkach. Kiedy zmniejszę długość ściegu do zera, ząbki transportera będą tylko podnosić się i dotykać materiał, za każdym razem kiedy igła będzie w górze. To dotykanie materiału przez ząbki, wcale mi nie przeszkadza manewrować projektem w każdym kierunku. Co więcej, ich ruch jest dla mnie wyczuwalny i dzięki temu potrafię lepiej dostosować ruch mojej ręki i płynnej przesuwać materiał w stosunku do prędkości igły. Rzadziej wtedy dochodzi do tzw. ślizgów, kiedy za szybko przesuwamy materiał i powstają długie nieładne ściegi, jak również do “zaklinowania” w jednym punkcie. Szczególnie podczas nauki pikowania z wolnej ręki można gdzieś utknąć lub przejechać za szybko. Pozostawienie ząbków a górze w tym bardzo pomaga.
      Prawda jest taka, że jest to tylko jedna z opcji. Można opuszczać ząbki transportera ale nie trzeba. Każdy powinien wypróbować swoją wersję idealnych ustawień do pikowania z wolnej ręki.

      Co do ustawień komentarza, dziękuję Ci za tą uwagę. Problem zleciłam mojemu administratorowi (i jednocześnie mężowi:)który sprawdza już temat.

      Pozdrawiam
      Dagmara

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*